මරු

සිංහල

නිරුක්තිය

නිරුක්ති ශාඛා

සිංහල af

සිංහල si>මර

සිංහල si>-උ>ප්‍රත්‍ය

සිංහල මරු

මර (ප්‍රකෘතිය) + -උ (ප්‍රත්‍ය) > මරු

උච්චාරණය

• IPA^(key): /ˈmaru/

නාම ප්‍රකෘතිය

මරු

1. (සචේතනික) මාර
2. (සචේතනික) අනංග

වරනැඟීම

	ඒකවචන	බහුවචන
පෙර	මරුවා	මරුවෝ
කම්, කතු		මරුවන්
කරණ, අවදි
සපදන්
සබඳ, අදර
අලප්

ආශ්‍රිත පද

• මරයි

නාම පදය

මරු

1. (සචේතනික) මාර
2. (සචේතනික) අනංග

නාම විශේෂණ පදය

මරු

1. මර්ම

1. සිරුරේ යම් තැනකට වැදුණු විට මැරෙයි නම් එ බඳු තැන
2. දුබල තැනක් හෝ කරුණක් හෝ

ව්‍යුත්පන්න පද

• මරු තැන්
• උපමාරු

මූලාශ්‍ර

• "මරු ", වැලිවිටියේ සෝරත හිමි, ශ්‍රී සුමංගල සිංහල ශබ්දකෝෂය 2 ප-ළ 1956, — පිටුව 740