fluctuate

ඉංග්‍රීසි

නිරුක්තිය

First attested in 1630'; from borrowed, ලතින් flūctuātus, perfect passive participle of flūctuō (“(of the sea) to surge, swell; (of man) to waver, fluctuate”), see -ate (verb-forming suffix) and -ate (adjective-forming suffix).

උච්චාරණය

• IPA^(key): /ˈflʌkt͡ʃu.eɪt/, /ˈflʌktju.eɪt/

• ඕඩියෝ (Southern England):

  (file)

ක්‍රියා පදය

fluctuate (third-person singular simple present fluctuates, present participle fluctuating, simple past and past participle fluctuated)

1. (අකර්මක) To vary irregularly; to swing.
2. (අකර්මක) To undulate.
   • 1719, William Vickers, An easie and safe method for curing the King's Evil, page 39:

     One of them, at great Expence of Algebra, proves, that the Motes, which in Scotomias, we seem to have in our Eyes, are not real Bodies fluctuating in them.

     (මෙම quotation සඳහා වන සිංහල පරිවර්තනය එක් කිරීමට කාරුණික වන්න)

3. (අකර්මක) To be irresolute; to waver.

   I fluctuated between wishing he was back home and wishing I'd never met him.

   (මෙම usage example සඳහා වන සිංහල පරිවර්තනය එක් කිරීමට කාරුණික වන්න)

4. (සකර්මක) To cause to vary irregularly.
5. (rare, figuratively, also literally) To rise and fall as a wave; to be tossed up and down the waves.

ව්‍යුත්පන්න යෙදුම්

• cofluctuate

ආශ්‍රිත යෙදුම්

• fluctuant
• fluctuation

නාම විශේෂණ පදය

fluctuate (comparative more fluctuate, superlative most fluctuate) (obsolete)

1. Tossed up and down the waves.
2. (by extension) Wavering, fickle.

ලතින්

ක්‍රියා පදය

flūctuāte

1. flūctuō යන යෙදුමෙහි මධ්‍යම පුරුෂ බහුවචන present active විධි ක්‍රියා පදය

ස්පාඤ්ඤ

ක්‍රියා පදය

fluctuate

1. fluctuar combined with te යන යෙදුමෙහි මධ්‍යම පුරුෂ ඒකවචන voseo විධි ක්‍රියා පදය