ungulatus

ලතින්

නිරුක්තිය

From ungula (“hoof, claw”) +‎ -ātus (adjectival suffix).

උච්චාරණය

• (Classical Latin) IPA^(key): /un.ɡuˈlaː.tus/, [ʊŋɡʊˈɫ̪äːt̪ʊs̠]
• (modern Italianate Ecclesiastical) IPA^(key): /un.ɡuˈla.tus/, [uŋɡuˈläːt̪us]

නාම විශේෂණ පදය

ungulātus (ස්ත්‍රී ලිංග ungulāta, neuter ungulātum); first/second-declension adjective

1. (post-Classical) having hooves or claws, ungulate

වරනැඟීම

First/second-declension adjective.

Number	Singular				Plural
Case / Gender	Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ungulātus	ungulāta	ungulātum		ungulātī	ungulātae	ungulāta
Genitive	ungulātī	ungulātae	ungulātī		ungulātōrum	ungulātārum	ungulātōrum
Dative	ungulātō		ungulātō		ungulātīs
Accusative	ungulātum	ungulātam	ungulātum		ungulātōs	ungulātās	ungulāta
Ablative	ungulātō	ungulātā	ungulātō		ungulātīs
Vocative	ungulāte	ungulāta	ungulātum		ungulātī	ungulātae	ungulāta

Descendants

• ඉතාලි: unghiato, → ungulato
• → Catalan: ungulat
• → ඉංග්‍රීසි: ungulate
• → ප්‍රංශ: ongulé
• → පෘතුගීසි: ungulado
• → රුමේනියානු: ungulat
• → ස්පාඤ්ඤ: ungulado

මූලාශ්‍ර

• “ungŭlātus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary [ලතින් ශබ්දකෝෂය], ඔක්ස්ෆෙර්ඩ්: Clarendon Press
• ungulatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français [නිදර්ශිත ලතින්-ප්‍රංශ ශබ්දකෝෂය], Hachette.