ඇත්තු

සිංහල

නිරුක්තිය

නිරුක්ති ශාඛා

සිංහල af

සිංහල si>ඇත්

සිංහල si>-හු>ප්‍රත්‍ය

සිංහල ඇත්තු

ඇත් (ප්‍රකෘතිය) + -හු (ප්‍රත්‍ය) > ඇත්හු > ඇත්තු (පූර්ව ව්‍යඤ්ජන සාම්‍යය)

උච්චාරණය

• IPA^(key): /ˈættu/

නාම පදය

ඇත්තු

1. (ප්‍රාණවාචී, පුරුෂ ලිංග) ඇත් යන යෙදුමෙහි පෙර විබත් බහුවචන පදය

   ඇත්තු ගම් වදිති.