obiectum

ලතින්

නිරුක්තිය

A substantivization of obiectus (“"cast towards", presented, exposed; "cast against", opposed”), itself the perfect passive participle of obiciō (“I throw towards or against; I expose/offer/present”).

උච්චාරණය

(Classical Latin) IPA^(key): /obˈi̯ek.tum/, [ɔbˈi̯ɛkt̪ʊ̃ˑ]

(modern Italianate Ecclesiastical) IPA^(key): /obˈjek.tum/, [obˈjɛkt̪um]

නාම පදය

obiectum නපුංසක ලිංග (genitive obiectī); second declension

(that which has been "cast toward", i.e. that which has been "presented or exposed"): an object.
(that which has been "cast against"): an accusation, a charge.

වරනැඟීම

Second-declension noun (neuter).

Case	Singular	Plural
Nominative	obiectum	obiecta
Genitive	obiectī	obiectōrum
Dative	obiectō	obiectīs
Accusative	obiectum	obiecta
Ablative	obiectō	obiectīs
Vocative	obiectum	obiecta

Descendants

Catalan: objecte
ඉංග්‍රීසි: object
→ ප්‍රංශ: objet
→ Galician: obxecto (learned); → ouxeto (semi-learned)
ඉතාලි: oggetto
Norman: objet
පෘතුගීසි: objeto
රුමේනියානු: obiect
රුසියානු: объе́кт (obʺjékt)
ස්පාඤ්ඤ: objeto

මූලාශ්‍ර

obiectum in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français [නිදර්ශිත ලතින්-ප්‍රංශ ශබ්දකෝෂය], Hachette.
Carl Meißner, Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book‎, ලන්ඩන්: මැක්මිලන් සහ සමාගම
- to be abandoned to fate: fortunae obiectum esse